De rekening!

De politieke werkelijkheid is hard, soms snoeihard en dat doet pijn. De kiezer heeft de PvdA de rekening gepresenteerd en we weten allemaal, hoe onrechtvaardig het soms ook voelt...de kiezer heeft altijd gelijk!

Het gaat niet om wie of wat je bent, het gaat ook niet om wat je zegt of doet, het gaat om de werkelijkheid van de kiezer. En in die werkelijkheid doet de PvdA het ronduit slecht. Dat zegt de rekening die ons is gepresenteerd. En dus mogen we onze wonden likken en mogen we boos, verdrietig en verontwaardigd zijn, maar moeten we vooral in de spiegel kijken en moeten we de vinger op de zere plek leggen.

Politiek is niet het zoveel mogelijk stemmen binnenhalen, politiek gaat over idealen, over overtuigingen, over dromen. Maar om die te realiseren zijn stemmen, zoveel mogelijk stemmen, wel nodig. En dus balanceert de politiek tussen idealisme en electoraal populisme. De kiezer geven wat hij wil om te realiseren wat wij willen...schaamteloos hoereren...waar ligt de grens?

Tenzij de politiek geen inhoudelijke agenda heeft, wars is van idealen maar slechts het electorale gewin als doel heeft. Zonder normen, zonder waarden geef je de kiezer wat hij wil, voedt je de onvrede, creëer je een eigen waarheid en biedt je een alternatief zonder oplossing. Een afgod om te aanbidden, een tegenstander om te bevechten, een onschuldige buitenstaander om te verketteren.

De kiezer heeft altijd gelijk...of toch niet altijd...?

Ontwikkelingssamenwerking en hulp aan probleemlanden!

Waarom moeten we andere landen helpen terwijl er in ons land zoveel armoede is? Deze vraag wordt me nogal eens gesteld als ik bij mensen aanbel. Ik begrijp heel goed dat er mensen zijn die met deze vraag worstelen. 

Het is niet een pretje als je van een bijstandsuitkering rond moet komen, als de schulden als een zware last op je schouders rusten, als je voor je eten naar de voedselbank moet.

De belangrijke vraag is of we dit probleem moeten en willen oplossen met het stopzetten van hulp aan mensen die het nog veel slechter hebben, die nog veel armer zijn, die geen bijstandsuitkering of een voedselbank, die geen zorgverzekering, geen huis, geen dak boven hun hoofd hebben.

Nederland is een welvarend land! Helaas kent ons land een grote inkomensongelijkheid. En de verschillen tussen arm en rijk lijken eerder groter dan kleiner te worden. Vooral nu, na jaren van crisis en met een zeer hoge werkloosheid, zien we een sterke toename van het aantal mensen wat in armoede leeft in onze samenleving. Alhoewel het kabinet de bezuinigingen voor een groter deel bij de hogere inkomens neerlegt, merkt  iedereen in meer of mindere mate de gevolgen van de crisis.

Moeten we de armoede in Nederland bestrijden door het verlagen of zelfs stopzetten van ontwikkelingssamenwerking? Wat mij betreft is het antwoord op deze vraag helder. De armoede in Nederland oplossen met het vergroten van de armoede van de armsten in de wereld is, in mijn ogen, een onmenselijke oplossing. De PvdA wil samenwerken aan een eerlijkere en socialere verdeling van de welvaart in Nederland. Het bestrijden en voorkomen van armoede, door het vergroten van de werkgelegenheid in combinatie met een sociaal en waardig minimabeleid, is ons belangrijkste opdracht!

Te weinig links oplossen met meer rechts???

De PvdA-kiezers van 2010 lijken zich, als we de voorspellingen mogen geloven, massaal af te keren van de PvdA of zelfs van het stemmen. Best wel begrijpelijk want deze kiezers kozen voor links en kregen rechts er gratis bij. In het troebele midden herkennen de linkse kiezers zich nauwelijks meer. 

Het "zakenkabinet" voert in ras tempo hervormingen en bezuinigingen door teneinde de crisis het hoofd te bieden en de financiën van Nederland toekomstbestendig te maken. En laten we eerlijk zijn, in de anderhalf jaar dat dit kabinet bezig is, lijkt de crisis bezworen. De economie groeit weer en de begrotingstekorten lopen snel terug. 

De PvdA heeft haar idealen noodgedwongen op een iets lager pitje gezet om het economisch herstel voorrang te geven in het besef dat een gezonde economie en financiën nodig zijn om ruimte te bieden voor datzelfde idealisme. 

Toch worden er wel degelijk een aantal PvdA-resultaten geboekt. Zo zijn de lagere inkomens er op vooruitgegaan ten koste van de hogere inkomens, zijn de bonussen, topsalarissen en banken aangepakt en zijn er diverse akkoorden gesloten waardoor er een breed draagvlak is voor allerlei hervormingen. De akkoorden zorgen voor een extra impuls aan de werkgelegenheid die versneld de werkloosheid terug moet brengen. Zo worden er in bijvoorbeeld duurzaamheid en onderwijs, maar ook in allerlei sectoren middels de sectorplannen, extra banen gecreëerd. 

De hoge werkloosheid, de onduidelijkheid over de gevolgen van de hervormingen en de effecten van de bezuinigingen zorgen voor veel onrust. Juist de mensen waar de PvdA voor staat, de arbeiders en de minima, merken hier het meeste van en dat maakt het voor deze groep erg lastig om zich in het kabinetsbeleid te herkennen en daarmee het vertrouwen in hun PvdA te behouden.

Het bijzondere is dat de PvdA-kiezer van 2010, in haar boosheid om te weinig links, door weg te blijven of over te stappen naar lokaal rechts of zelfs D66, nog veel minder links krijgt. De teleurstelling zal over vier jaar nog vele malen groter zijn. Dat ze bovendien de lokale PvdA-ers afstraft voor de onvrede over landelijk is niet alleen onterecht maar ook ineffectief. Juist al die lokale PvdA-ers kunnen de decentralisaties en de effecten van het landelijke beleid op een sociale manier vorm en inhoud gaan geven.

Als straks het landelijke beleid meer ruimte biedt voor de linkse idealen, simpelweg omdat er geld voor is, wordt dit in de uitwerking teniet gedaan omdat het linkse gezicht van de gemeenten is verdwenen. In plaats van een linkse uitvoering van midden beleid, krijgen we dan straks een rechtse uitvoering van links beleid. 

Dus als uw hart links rood is, blijf dan niet thuis en stem ook geen rechts maar volg uw hart. Dan krijgt u het beleid en de gemeente die u graag wilt....sociaal en met hart voor de mensen!

GEMEENTEraadsverkiezingen!!!

Over drie weken, rond deze tijd, is de definitieve uitslag van de gemeenteraadsverkiezingen bekend. Nieuwe coalities worden gesmeed of oude coalities worden voortgezet. Maar voor het zover is, wordt er nog druk campagne gevoerd.

Waar gaat het om en waarom is het zo belangrijk dat zoveel mogelijk mensen gaan stemmen?  De verkiezingen gaan over de samenstelling van de gemeenteraad. In Achtkarspelen telt de gemeenteraad 21 leden. Er doen 6 partijen mee aan de verkiezingen. Net als bij de Tweede Kamerverkiezingen wordt er na de uitslag onderhandeld, nu om een college te vormen. De partijen die samen een coalitie vormen, en dus het college samenstellen, hebben een meerderheid in de gemeenteraad. 

De gemeenteraadsverkiezingen worden steeds belangrijker. Gemeenten krijgen steeds meer taken en daarmee ook keuzevrijheid. Het wordt dus steeds minder Den Haag en meer Gemeente. AWBZ, jeugdzorg, WMO, arbeidsparticipatie, armoedebeleid, cultuur, sport, gezondheid, ... zijn of worden taken van de gemeente. De tijd dat de gemeente zich vooral en alleen druk maakte over stoeptegels en lantaarnpalen is voorbij. 

Het gaat ergens over en het is daarom ontzettend belangrijk dat inwoners zich uitspreken over welke gemeente ze willen zijn en in wie ze voldoende vertrouwen hebben om hen de komende vier jaar te vertegenwoordigen. 

Ik ben lid van de PvdA en lijsttrekker voor de PvdA Achtkarspelen. Betekent dit dat de PvdA landelijk bepaalt wat wij in Achtkarspelen doen? Nee, het is juist andersom. Alle afdelingen hebben stemrecht bij bijvoorbeeld de vaststelling van het landelijke verkiezingsprogramma. Noch landelijk, noch provincie, noch andere afdelingen hebben stemrecht bij of invloed op ons verkiezingsprogramma of onze kandidatenlijst. De leden van PvdA Achtkarspelen gaan hierover.

Waarom heb ik gekozen voor de PvdA? Ik wil het beste voor mijn gemeente en daar wil ik me graag voor inspannen, ik ben een geboren en getogen Friezinne en ook voor het behoud van de Fryske taal en cultuur en de Fryske identiteit wil ik me inzetten en ik ben een sociaal-democraat en ook voor die idealen (vrijheid, democratie, rechtvaardigheid, duurzaamheid en solidariteit) wil ik me graag inzetten. De PvdA is de enige partij waar dit alles niet botst. Voor de PvdA Achtkarspelen staan inwoners en ondernemers van Achtkarspelen centraal, daarom investeren we in werkgelegenheid en in leefbare dorpen. Voor de PvdA Achtkarspelen staat behoud en versterking van cultuur en in het bijzonder de Fryske cultuur centraal en daarom vechten we voor behoud van ons cultuur-historisch erfgoed, voor een gemeentelijk monumentenbeleid en voor de mogelijkheid tot actieve en passieve cultuurbeleving voor iedereen. En voor de PvdA Achtkarspelen staat gelijkwaardigheid en meedoen centraal. En daarom willen we een sociaal en waardig minimabeleid, investeren we in het tegengaan van onderwijsachterstanden en kiezen wij niet voor de norm maar voor maatwerk in arbeid en in zorg.

Als u kiest voor de PvdA Achtkarspelen kiest u voor linksom en voor vooruitgang. De PvdA Achtkarspelen is de enige linkse partij die meedoet aan de gemeenteraadsverkiezingen in Achtkarspelen.

Als u kiest voor de PvdA Achtkarspelen kiest u voor mensen, voor meer werk en minder armoede, voor een sociale gemeente waar iedereen van waarde is.

Als u kiest voor de PvdA Achtkarspelen kiest u voor Aafke uit Buitenpost, voor Jaap uit Surhuisterveen, voor Theun uit Drogeham, voor Gerda uit Boelenslaan en voor de andere 28 kandidaten uit Achtkarspelen. Mensen die leven en wonen in Achtkarspelen, mensen die houden van Fryslân en mensen die sociaal-democraat zijn. 

Laat uw stem niet verloren gaan, stem 19 maart voor uw gemeente, stem voor Achtkarspelen!

Minder Den Haag, meer Achtkarspelen!

In de spreekbuis, de politieke column voor Achtkarspelen in "De Feanster", pleit de FNP voor minder Den Haag en minder Brussel. De column gaat vervolgens vooral over Den Haag. Daarnaast staat het artikel vol van onwaarheden. Ik begrijp dat wel maar vind het ook jammer want, het lijkt mij, in opmaat naar de gemeenteraadsverkiezingen, veel nuttiger om de discussie over de verschillen tussen onze partijen op inhoud te voeren.

De crisis en de bezuinigingen en hervormingen vanuit Den Haag hebben grote invloed op de inwoners van Achtkarspelen, dat is zeker waar. Maar ik ben van mening dat dit ons als lokale politici niet ontslaat van onze verantwoordelijkheid om het beste te doen voor onze eigen inwoners.

Ik geloof er ook niet in dat we, door met de rug naar de rest van de wereld te gaan staan, onze economische positie, welstand of welzijn kunnen verbeteren. Ik ben een geboren en getogen Fries en daar ben ik ontzettend trots op. Maar ik ben ook Nederlander, Europeaan en wereldburger. Fryslân is een prachtige provincie met een eigen identiteit, een eigen cultuur en een eigen taal. Dit is voor mij van waarde. Die waarde koester ik en draag ik uit. Ik ben er van overtuigd dat, willen we de kracht van Fryslân versterken, we volwaardig mee moeten doen in plaats van ons in onszelf te keren.

Ik ben voorstander van het dichtbij regelen van zaken waar dat kan. De decentralisaties - de overheveling van allerlei taken vanuit het Rijk naar de gemeente - onderschrijf ik dan ook. Ook de FNP wordt hiermee op haar wenken bediend. Maar die grotere verantwoordelijkheid voor de gemeentelijke overheid vraagt ook om heldere keuzes van de gemeentelijke politiek. Daarbij kun je dan niet steeds, bij alle moeilijke beslissingen, naar Den Haag kijken. Gemeenten kunnen nu al kiezen en dat wordt alleen maar meer. Die keuzes leiden nu ook al tot verschillen tussen gemeenten. Het door de FNP genoemde minimabeleid is bijvoorbeeld bij de buurgemeente Tytsjerksteradiel, helaas voor onze inwoners, een stuk socialer dan bij Achtkarspelen. 

De PvdA Achtkarspelen wil het graag over Achtkarspelen hebben. Daar zijn wij als lokale politiek verantwoordelijk voor en daar heeft de PvdA Achtkarspelen een duidelijke visie op. We hebben de afgelopen jaren veel geluisterd naar onze eigen inwoners en ondernemers. Hun inbreng hebben we meegenomen in ons verkiezingsprogramma. Wij maken heldere keuzes en leggen een duidelijke visie neer en....we nemen verantwoordelijkheid. 

Ons verkiezingsprogramma kunt u vinden op www.achtkarspelen.pvda.nl.

Over onze keuzes ga ik graag met de andere partijen, maar veel liever nog met u, onze inwoners, in gesprek. Omdat ik denk dat het anders kan, socialer en ambitieuzer!

Investeren in werkgelegenheid!

De laatste cijfers over de werkloosheid zijn nog steeds zeer verontrustend. Nederland lijkt wel langzaam uit de crisis te komen maar dit is helaas nog niet terug te zien in werkgelegenheid. Daarom is er Europees, landelijk en provinciaal geld beschikbaar gesteld. Om dit geld daadwerkelijk in werk om te zetten zijn er plannen nodig. De eerste plannen zijn inmiddels goedgekeurd en kunnen dus uitgevoerd worden.

Hoe kan het dat sommige gemeenten het veel beter doen dan andere? Waarom staat Achtkarspelen bovenaan in de lijstjes van stijging van de werkloosheid en afname van de werkgelegenheid?

Sommige bestuurders zijn van mening dat ze op gemeentelijk niveau niets kunnen betekenen voor de werkgelegenheid en dat ze alleen maar verwijtend naar Den Haag kunnen kijken. Ik deel dat niet. Een gemeente kan wel degelijk het verschil maken. Door bijvoorbeeld investeringen naar voren te halen of nieuwe ontwikkelingen in gang te zetten. Door bijvoorbeeld te investeren in energiezuiniger wonen of door woningbouw te faciliteren. 

Het afgelopen jaar heb ik veel gesproken met ondernemers en met potentiële ondernemers. Bedrijven die stuk voor stuk bestaansrecht hebben omdat ze goed ondernemerschap combineren met een goed product. Potentiële ondernemers die goede ideeën hebben om de bedrijvigheid in Achtkarspelen te vergroten. 

Een gemeente is niet alleen voor de stoeptegels en lantaarnpalen. Een gemeente moet een visie hebben over hoe ze zichzelf kan ontwikkelen en kansen kan creëren voor ondernemers. Daarvoor moet ze voortdurend in gesprek blijven met die ondernemers. 

Achtkarspelen heeft volop kansen om zich te ontwikkelen. Dit betekent voor de langere termijn zeker structurele uitbreiding van de werkgelegenheid. Dit moet zo snel mogelijk in gang worden gezet. 

Er liggen ook voldoende kansen voor werkgelegenheid op korte termijn. Dit is tijdelijk werk wat bedrijven en zelfstandigen kan helpen om te crisis te overbruggen. Dit is werk wat op de plank ligt en wat al lang had kunnen worden ingezet.

Een bedrijf als VDM heeft geen overheidssteun nodig maar wel een goed gevulde orderportefeuille. Als woningbouwcorporaties, bedrijven en particulieren hun bouwprojecten uitstellen vanwege de crisis kan een overheid helpen door haar investeringen naar voren te halen, door woningbouwprojecten te realiseren of, met behulp van de daarvoor beschikbare gelden, investeringen te doen in bijvoorbeeld leefbaarheid en duurzaamheid. Als ze dat niet doet, gaat zelfs een gezond en sterk bedrijf als VDM onderuit. Dit raakt niet alleen het bedrijf maar ook de gezinnen van de werknemers en de toeleveranciers. 

Achtkarspelen hoort, wat mij betreft, zeker in de top van een aantal lijstjes te staan. Maar in de eerder genoemde  lijstjes van hoogste stijging van werkloosheid en hoogste daling van werkgelegenheid daar horen we niet thuis.

Ambities en dromen

Deze week hebben we ons verkiezingsprogramma gepresenteerd. Een programma met een stevige ambitie. De reacties zijn overwegend positief. Toch is er zo nu en dan een criticus die op basis van eigen ervaringen teleurgesteld is en is opgehouden te dromen.

Als je in de politiek zit, moet je durven dromen. Je moet niet denken in onmogelijkheden maar in uitdagingen en kansen. Dat betekent natuurlijk niet dat je buiten iedere werkelijkheid moet gaan staan. Daarmee maak je de politiek ongeloofwaardig.

We hebben de laatste tijd een mooi voorbeeld gezien van dromen en ambitie. PvdA-gedeputeerde Jannewietske de Vries droomde er van dat Fryslân culterele hoofdstad zou worden. De andere politieke partijen, critici, pessimisten en nuchtere Friezen vielen en masse over haar heen. Ondanks de tegenslagen, zo mocht een provincie niet meedoen, bleef ze in haar droom geloven en er voor vechten. Haar enthousiasme, haar doorzettingskracht was een katalysator die steeds meer mensen mee nam. Met als uiteindelijke resultaat dat Leeuwarden zich in 2018 Kulturele Haadstêd mag noemen. Het onwaarschijnlijke, haar droom, bleek toch haalbaar. Haar droom werd de droom van velen en mienskipsin werd van een begrip, een gevoel waarvan iedereen wist wat het was.

In de gesprekken die ik de laatste jaren met veel inwoners en ondernemers van onze gemeente heb gehad, heb ik veel ambities en dromen beluisterd. Mensen die het zat zijn om te blijven hangen in pessimisme en negativisme. Mensen die vooruit willen en anderen daar in mee willen nemen. Mensen die denken in mogelijkheden en kansen. Ik wil graag met deze mensen meedoen. En misschien zullen we de critici en de pessimisten dan over vier jaar ook verbaasd doen staan over hoeveel er in Achtkarspelen toch mogelijk was. Iedere ontwikkeling begint met ambitie, met durven dromen!